Maandag 7 november was het dan zover. Sinds maanden lag de ongemakkelijke verhouding tussen PvdA-Kamerlid Jacques Monasch en zijn fractie op straat. Maar nu barstte de bom. Na een conflict met het partijbestuur over de voorwaarden voor het kandidaat-lijsttrekkerschap kwam het tot een breuk tussen de partij en het dwarsliggende Kamerlid. Maar wie was nu de boosdoener?

Deze vraag was urgent aangezien Monasch en de partijtop verschillende lezingen van het conflict gaven. Over en weer beschuldigden de partijen elkaar van het vasthouden aan hun voorwaarden met betrekking tot de lijsttrekkersverkiezing. Voor de verschillende landelijke kranten leverde dit een lastig dilemma op. Want aan welke beeldvorming moest nu meer gewicht worden gegeven?

He/she said

Veel redacties kozen voor het beproefde he said/she said-concept. Dat wil zeggen: het simpelweg naast elkaar plaatsen van de verschillende visies van de betrokken partijen, zonder als journalistiek medium zelf een standpunt in te nemen. Een voorbeeld hiervan is het artikel van Volkskrantredacteur Frank Hendrickx over de kwestie. In de kop van het stuk wordt de vraag opgeworpen of Monasch ten val is gebracht dan wel een politieke schwalbe heeft uitgevoerd. In het artikel worden vervolgens wel de argumenten voor beide lezingen opgesomd, maar wordt er geen uitspraak gedaan over het waarheidsgehalte van de claims van de PvdA-top en Jacques Monasch. Ook dagblad Trouw waagde zich er niet aan om de beeldvorming van een van beide partijen meer gewicht te geven. Redacteur Bart Zuidervaart plaatst in zijn artikel de beide interpretaties van de breuk tussen Monasch en de partij naast elkaar en onthoudt zich verder van commentaar.

Stellingname

Een collega van Zuidervaart bij Trouw, politiek commentator Lex Oomkes, neemt echter duidelijk stelling in de controverse tussen de hoofdrolspelers. De titel van zijn stuk laat er geen twijfel over bestaan welke lezing hij het meest waarheidsgetrouw vindt: ´Monasch had het grootste gelijk´. Het tegenovergestelde lijkt politiek redacteur van NRC Handelsblad Thijs Niemantsverdriet in zijn artikel te betogen. Hoewel hij iets minder geprononceerd is – hij laat de andere partij, in dit geval Monasch, ook een aantal keer aan het woord – ondersteunt de hoofdlijn van zijn stuk, waarin hij telkens oud-partijgenoten, PvdA-ingewijden en Kamerleden aan het woord laat, de lezing van de partijtop.

Het Nederlands Dagblad koos ervoor om de breuk tussen de PvdA en Monasch in een langere ontwikkeling te plaatsen. In het artikel van redacteuren Gerard Beverdam en Sjoerd Mouissie worden uitgebreid de achtergronden van het conflict tussen het Kamerlid en zijn partij beschreven. De kop boven het stuk, ´Monasch en de PvdA groeiden uit elkaar´, ondersteunt de indruk van een evenwichtig verhaal. Interessant is verder dat Monasch zowel negatieve als positieve kritiek krijgt, maar dat het standpunt van het PvdA-bestuur slechts feitelijk wordt weergegeven. Met dit alles neemt dit artikel een eigen positie in tussen de bovengenoemde journalistieke uitingen over het betreffende onderwerp.