Op vrijdag 25 november overleed het voormalige Cubaanse staatshoofd Fidel Castro. De dood van de 90-jarige revolutionaire leider leidde tot een mix van vreugde en verdriet. Cubanen in Havana rouwden om zijn dood, terwijl Cubaans-Amerikanen uitbundig feest vierden in Miami. Dit tegenstrijdige beeld was erg opvallend, maar niet in de westerse media. Zij schepten een overwegend negatief beeld van Castro en hebben de lezer niet geïnformeerd over de Cubaanse visie.

Latijns-Amerikaanse politici brachten hun eerbetoon aan het charismatische icoon van de Koude oorlog, waaronder Fidel zijn 85-jarige broer Raúl. Castro werd door veel latino’s als een grote held gezien. Dit beeld kwam overigens niet terug in de westerse media, die vooral opgelucht reageerden met ‘het einde van de tirannie’. De leider werd voorgesteld als een brute dictator die mensenrechten schendt waaronder marteling[1]. In necrologieën hebben de westerse media op een negatieve manier bericht over hoe de revolutionaire leider aan de macht is gekomen. Ook lijkt Castro schuldig te worden gevonden aan de privatisering en de heersende armoede in Cuba. Maar door de opkomst van de toerismesector gaat het nu gelukkig weer wat beter in het land, aldus de media.

Dat er op Cuba geen democratie heerst valt niet goed te praten. Er is geen vrijheid van meningsuiting door een sterke censuur. Zo kunnen tegenstanders van de staat worden vastgezet, waaronder rechtse journalisten. Een lange tijd was het voor Cubanen verboden om het eiland te verlaten. Op deze manier worden er mensenrechten geschonden.

Volgens een rapport van Amnesty International[2] is het echter nooit bewezen dat Cuba mensen martelt, al zeggen de westerse media van wel. Daarnaast is het de vraag of de Cubanen de privatisering en dictatuur van de revolutionaire leider zo vreselijk vinden als de media doen geloven. Door een verleden gedomineerd door het Amerikaanse imperialisme en negatieve ervaringen met buitenlandse toeristen in Cuba kan men zich ook afvragen of de toerismesector als vooruitgang moet worden gezien, zoals de westerse media beweren.

Wat de westerse media zijn vergeten mee te nemen is de blik van de alledaagse Cubaan, die door Castro profiteren van gratis gezondheid en onderwijs. En dan niet de helft van de bevolking, zoals in bijvoorbeeld Mexico het geval is[3], maar de hele Cubaanse bevolking. Al was Castro geen westerse held, dan had de media ons nog wel mogen informeren over de reden(en) waarom hij dat voor heel veel Latijns-Amerikanen wel is geweest.

[1] Bron via http://rtlnieuws.nl/buitenland/oud-president-van-cuba-fidel-castro-90-overleden

[2] Bron via https://amnesty.org/en/documents/amr25/002/2002/en/

[3] Bron via http://data.worldbank.org/country/mexico