‘Nieuws is nieuws wanneer de journalist vindt dat het nieuws is’, luidt een adagium dat vaak gebruikt wordt. Hoe bepalen journalisten wat nieuws is, en hoe rechtvaardigen zij dat? Deze week: Ivar Lingen (23), redacteur van AVROTROS,  hoofdredacteur van de Oud-Hagenaar en politiek verslaggever bij Den Haag FM.

Je bent een bezige bij;hoe pas jij je werk aan, aan die verschillende media?

“Ik haal vooral onderwerpen van straat. Ik kies de dingen die mij opvallen. Meestal hebben mijn onderwerpen met politiek te maken. Voor de AVROTROS kies ik vaak maatschappelijke onderwerpen, de dingen die leven onder de mensen en waar veel over gesproken wordt. Sowieso kies ik vaak voor hard nieuws, nieuws waarvan de samenleving wat van merkt. Zacht nieuws trekt mij niet zo.

Vaak kies ik voor onderwerpen die ik zelf tegenkom en kijk dan of ik er wat mee kan. Ook krijg ik tips van mensen die ik tegenkom of die mij benaderen. Zij noemen dan iets wat hen is opgevallen. Maar dit komt lokaal veel vaker voor dan landelijk.

Lokaal is het voor mij wat makkelijker om zelf met nieuwsitems te komen. Landelijk moet ik me wel wat meer committeren aan wat de andere media brengen. Ik moet inspelen op wat er landelijk in het nieuws is. Maar nieuws komt bij een groter medium wel makkelijker naar je toe. Het podium voor nieuws is lokaal een stuk kleiner dan landelijk, dat merk je wel.”

Zou jij voor AVROTROS een andere invalshoek kiezen op politiek gebied, dan voor Den Haag FM?

“Ik probeer altijd wat toe te voegen ten opzichte van de andere media, dus ik probeer nieuwe invalshoeken te bedenken bij bestaand nieuws. Dat doe ik vaker op landelijk niveau dan lokaal. Landelijk is de mediaconcurrentie een stuk groter. Het is erg belangrijk om dan de scherpte te bewaren, anders kan het zijn dat je na een tijdje uit Den Haag moet. Het is wel handig dat ik, door mijn lokale contacten, soms bronnen uit Den Haag kan inzetten op landelijk niveau. Ik had bijvoorbeeld vandaag nog een item over vluchtelingen. Daarbij had ik een interessante spreker uit Den Haag uitgezocht, namelijk een wethouder. Een lokaal persoon opvoeren kan namelijk erg handig zijn als de landelijke kopstukken geen tijd hebben om te spreken.”

Hoe bepaal je welk nieuws het meest belangrijk is, en daarmee dus de headline wordt?

“Ik kijk vooral hoeveel mensen het nieuws treft. Als het bijvoorbeeld veel mensen in de portemonnee treft, dan is dat interessanter dan bijvoorbeeld nieuwe bouwplannen in een bepaalde wijk. Maar soms kies ik ook een persoonlijk verhaal, omdat ik dat erg interessant vind. Bijvoorbeeld als een persoon het leven van een ander heeft gered, niet relevant, wel interessant. Soms moet je ervoor zorgen dat een artikel net afwijkt van wat anderen doen. Dat kun je doen door een persoonlijk verhaal op te voeren wat te maken heeft met een bepaald onderwerp.”

Hoe voorkom je dat berichtgeving te gekleurd wordt?

“Door een open vizier te houden en door hoor en wederhoor te plegen, de basis ingrediënten van journalistiek. Je moet nooit een verhaal gaan maken omdat het lekker sappig is, maar je moet goed luisteren naar wat mensen je vertellen. Je moet zorgen dat er meerdere verhalen tegenover elkaar komen te staan, dan krijg je een goed verhaal. Door meerdere kanten te belichten, zorg je ervoor dat een verhaal nooit gekleurd wordt. Je moet iedereen evenveel ruimte geven om een verhaal te doen. Het moet in evenwicht zijn.”

Maak je gebruik van framing?

Nee, daar doe ik niet aan. Het is iets dat wel vaak voorkomt. Framing is precies wat artikelen gekleurd kan maken. Je kunt er een verhaal veel ernstiger mee maken. De Telegraaf en GeenStijl worden hier vaak van beticht. Ik weet van heel veel mensen wel iets, maar dat betekent niet dat ik er gebruik van maak. Ik doe hier nooit iets mee, omdat ik weet dat het mijn reputatie en dat van de persoon in kwestie onnodig kan schaden. De mensen vertellen je dingen in vertrouwen. Als je hun vertrouwen schendt, kan het einde oefening zijn. Zeker als het nieuws uiteindelijk niet eens blijkt te kloppen.”