Dagelijks schotelen de chefs van grote nieuwsredacties ons het belangrijkste nieuws van de dag voor. Maar wat is belangrijk en wat niet? Wie bepaalt dat? Welke criteria gebruiken zij? ‘Nieuws is nieuws wanneer de journalist vindt dat het nieuws is’, luidt een adagium dat vaak gebruikt wordt. Hoe bepalen journalisten wat nieuws is, en hoe rechtvaardigen zij dat? Deze week zet ik Yelle Tieleman, verslaggever voor AD/Utrechts Nieuwsblad en crime-curator voor Blendle, voor het blok.

Je schrijft voor het AD/Utrechts Nieuwsblad. Hoe wordt er op de redactie gekozen welke stukken de krant en de website wel of niet halen?
“We selecteren, zoals landelijke kranten dat ook doen, eerst op nieuwswaarde. Daarnaast schrijven we voor het Utrechts Nieuwsblad voor Utrechtse lezers. We moeten ons telkens afvragen wat deze lezer aan de berichtgeving heeft. Het feit dat het FNV-gebouw in Utrecht staat, betekent niet dat al het nieuws over de FNV Utrechts nieuws is. Andersom werkt het hetzelfde. Is er groot landelijk nieuws? Dan kan dat alsnog in het Utrechts Nieuwsblad worden gepubliceerd. We kunnen de berichtgeving ‘ver-Utrechten’. Heeft zich hier ook zo’n situatie afgespeeld? Waren er Utrechters bij betrokken? Zulke feiten en invalshoeken kunnen het landelijke nieuws ook nieuws voor Utrechtse lezers maken.”

Naast je werk als verslaggever voor het AD/Utrechts Nieuwsblad, ben je ook crime-curator voor Blendle. Hoe verschilt de selectie voor dit medium van de nieuwsselectie voor het AD?
“Voor Blendle selecteer ik stukken uit alle andere media voor lezers die geïnteresseerd zijn in misdaadberichtgeving. De doelgroep is dus anders en meer divers. Als ik stukken voor het AD schrijf, houd ik die doelgroep in gedachten. Voor Blendle is die doelgroep anders en selecteer ik dus anders.”

Ben je je bewust van het gebruik van framing wanneer je stukken schrijft?
“Ja, alhoewel het al framing is om te zeggen dat er geframed geschreven wordt. Ik probeer me zoveel mogelijk te onttrekken aan het schrijven in de heersende frames. Je brengt als journalist de lezers op de hoogte van nieuwsfeiten en dat probeer ik zo neutraal mogelijk te doen, door bijvoorbeeld op te passen met het gebruik van bijvoeglijk naamwoorden. Soms liggen frames erg voor de hand en ga je er sneller in mee. Ik denk ook dat er verschil is tussen het geframed schrijven van nieuwsberichten ten opzichte van bijvoorbeeld geframed schrijven voor sfeerverhalen of reportages. Bij de laatste twee genres probeer je nou eenmaal een sfeer over te brengen aan de lezers en ontkom je vaak niet aan het gebruiken van bijvoeglijk naamwoorden.”

De afgelopen weken is er in verschillende media bericht over de weinig diverse redacties in Nederland. De meeste journalisten zouden blank en van westerse afkomst zijn. Ben je van mening dat daar verandering in moet komen?
“Het is natuurlijk niet verkeerd voor de diversiteit van de berichtgeving wanneer de samenstelling van de redacties verandert. Aan de verschillende opleidingen voor journalistiek is deze groep journalisten in opleiding in de minderheid. Is er bij hen wel interesse om de journalistiek in te gaan? Ik denk ook niet dat het een oplossing is om expliciet vacatures te openen om meer deze diversiteit op redacties te bereiken. Journalisten moeten aangenomen worden omdat ze goed zijn in hun werk, niet om andere redenen.”