Het zal nooit meer hetzelfde zijn voor de Albert Heijn in de Sarphatistraat in Amsterdam. Andy Giannoudis (48) verkocht jarenlang de straatkant Z! voor de deur van de supermarkt. Deze week werd bekend dat Giannoudis is overleden aan de gevolgen van kanker en een zware verslaving. Hij was geliefd bij het winkelend publiek, zoals blijkt uit de bloemenzee die voor de AH ontstond. Eind januari deed zich een soortgelijke situatie voor in Leiden, toen de dakloze John Hardenberg overleed. Hij was een graag geziene gast in de kroegen rond de Beestenmarkt. Ook hij kreeg een hartverwarmend afscheid. Dit geldt niet voor alle daklozen, zo vertelt Hans de Kinderen van dak- en thuislozenopvang De Binnenvest in Leiden.

“Ik ben bij begrafenissen geweest waar ik samen met één andere medewerker van De Binnenvest aan het graf heb gestaan. Dat zijn verdrietige zaken”, zegt De Kinderen. Hij legt uit dat er daarnaast twee ambtenaren van de gemeente bij waren: “Daklozen hebben geen uitvaartverzekering. Er wordt daarom een aanvraag bij de gemeente gedaan om de kosten te dekken. Zij heeft twee speciale ambtenaren in dienst die al die begrafenissen aflopen om te kijken of de zaak correct verloopt.”

Toch doen de medewerkers van De Binnenvest altijd hun best om dit soort situaties te voorkomen. “We willen een respectvol afscheid organiseren”, vertelt De Kinderen. Zo probeert de maatschappelijk werker om vrienden en kennissen uit de opvang bij de uitvaart te betrekken. Ook worden er pogingen ondernomen om in contact te komen met familieleden: “Van de daklozen die wij begeleiden hebben we altijd een contactpersoon genoteerd. Vaak is dat een familielid waar ze nog contact mee hebben, die willen meestal nog wel afscheid nemen en kunnen soms de begrafenis bekostigen.”

Hierdoor zijn er ook drukbezochte begrafenissen. “In de twaalf jaar dat ik dit werk doe, heb ik alles wel voorbij zien komen”, vertelt De Kinderen. “Ik ben ook bij bijeenkomsten geweest waarbij de zaal op Rhijnhof, waar 120 mensen in kunnen, veel te klein was.” Ook herinnert De Kinderen zich nog goed hoe een collega van hem neerstortte aan de rand van het graf van een cliënt. “Ze had hem jarenlang begeleid en stortte helemaal in elkaar. Dat zijn dingen die bij gewone begrafenissen ook gebeuren.”

Volgens De Kinderen verschillen uitvaarten van daklozen dan ook niet veel van reguliere begrafenissen. “Er worden vaak herinneringen opgehaald door de daklozenpastoor, maatschappelijk werker of mensen uit de opvang. Of ze lezen een gedicht voor, doen een gebed of zingen een lied”, zo legt hij uit. De Kinderen is met name onder de indruk van het feit dat andere daklozen zich doorgaans netjes weten te gedragen: “Het zijn mede-verslaafden die ook aangedaan zijn. Het kan hard binnenkomen.”

De Kinderen vindt het fijn dat daklozen op deze manier een waardig afscheid krijgen: “Het is een unieke gelegenheid, je kunt het maar één keer doen. Dus dan moet het goed en respectvol gebeuren.”