Duizend gevallen van kindermisbruik door katholieke priesters wisten vier journalisten van de Boston Globe in 2002 boven tafel te halen. Een gigantisch schandaal voor de rooms-katholieke kerk en een onthulling van ongekende grootte. Daar moet een film over gemaakt worden, dacht Hollywood.

Sinds deze onthulling is het aantal meldingen van misbruik alleen maar toegenomen. Voor het bespreekbaar maken van misbruik is het onderzoek van The Globe heel belangrijk geweest. Zeker in een stad als Boston, waar het grootste deel van de mensen een katholieke achtergrond heeft. In de film wordt pijnlijk duidelijk hoe met politieke spelletjes het misbruik jarenlang onzichtbaar bleef. Slachtoffers werden stil gehouden met bedreigingen vanuit de kerk en bij de pers worden ze ook niet serieus genomen. Na jaren wordt het dossier weer geopend door onderzoeksgroep Spotlight: het blijkt een beerput.

De onderzoeksgroep is een hardwerkende redactie, maar visueel niet de meest spannende. Ze brengen veruit het grootste deel van hun tijd door achter een bureau. Dit zijn de jaren 00, dus dat betekent chaotische bureaus met stapels papieren en dikke computers. Het onderzoek gaat vooral over het openbaar maken van juridische documenten en het bladeren in rapporten en oude krantenartikelen. Soms bellen ze naar slachtoffers of gaan ze langs de deuren. Een lastige kluif voor Hollywood: hoe maak je dit sexy?

Simpel: je vraagt Michael Keaton, Mark Ruffalo en Rachael McAdams om erin te spelen en je zorgt voor spanning door iedereen de hele tijd heel impressed te laten kijken. In Friends-termen: smell the fart-acting. Je doorspekt de film bovendien met clichématige beelden van grote kerkgebouwen en rollende persen, om het gewicht van het onderzoek te benadrukken. Tot slot vraag je iemand een soundtrack te maken van melodramatische pianomuziek en klaar is je kaskraker.

Inhoudelijk is Spotlight een interessante film en het verhaal is belangrijk, maar de geforceerde dramatiek irriteert. De spanningsopbouw is soms zo cliché dat het lachwekkend is. Bijvoorbeeld de reactie van een van de redacteuren na een heftig telefoongesprek. Hij neemt ongeveer twintig seconden de tijd om de hoorn op de haak te leggen en staart nog eens die tijd in het luchtledige. De pianomuziek zwelt op: hij is écht onder de indruk.

Kortom: een belangrijk verhaal, wie gaat er een documentaire over maken?