Thomas Kauffman (27) heeft de ziekte van Buerger. Een ziekte die zorgt voor ontstekingen in bloedvaten in slagaders wat weer leidt tot een verminderde bloedtoevoer wat vervolgens weer leidt tot onvoldoende zuurstof naar de uiteinden van de ledematen, dus in de handen en de voeten.

Thomas had een ruim een jaar pijn in zijn voet. Na het verwijderen van twee likdoorns bleek dat de wondjes daarvan niet meer dichtgingen. Die wondjes werden wonden, want zijn werk als barman ging gewoon door. Zijn voet kreeg een vreemde kleur en bleef pijnlijk. Met het idee dat zijn voet gewoon ontstoken was werd Thomas meerdere keren wakker van de pijn. Zijn vrienden en familie deden het vaak af met: “Neem eens wat rust!” of “Ja ja, je voet doet pijn. Zo erg kan het toch niet zijn!”

Thomas kreeg een nieuwe baan, een waar hij voor gestudeerd had en waar hij erg trots op was. Maar doordat hij nog steeds last had van zijn voet sliep hij slecht en kon hij zich niet genoeg focussen op de nieuwe uitdaging. Hij hield voet bij stuk en onderging onderzoek naar onderzoek. Voordat hij het wist lag Thomas, tijdens de kerstperiode, in het ziekenhuis aan een infuus. Hij moest per direct stoppen met roken, omdat er een bloedprop in de slagader van zijn onderbeen zat, die ervoor zorgde dat zijn voet langzamerhand afstierf.

Maar toch blikt Thomas er positief op terug: “Niet alleen was ik al super positief gestemd doordat ik net een geweldige nieuwe baan had, ook werd ik en mijn pijn eindelijk serieus genomen” en “ik moet eerlijk bekennen, ik vond het niet zo erg om in het ziekenhuis te liggen, ik werd goed verzorgd, gehoord en in de gaten gehouden. Dat is best een behoorlijk fijn gevoel.” De angst dat zijn voet het misschien niet zou genezen werd weggedrukt door alle positieve ervaringen in het ziekenhuis, Thomas vertelt dat hij een interessante oudere dame op zijn kamer had liggen die hij graag aan het lachen maakte en dat hij onwijs veel bezoek kreeg, iets wat hij niet verwacht had nadat er een tijdlang lacherig gedaan werd over de serieuze pijn die hij ervoer.

Kortom, Thomas’ ernstige ziektebeeld werd een positief ziekenhuisverhaal. Hij kijkt er met blijdschap aan terug en zegt zelfs afsluitend en op grappige wijze “ik snap wel dat mensen het lekker kunnen vinden om in het ziekenhuis te liggen, ik werd zo goed verzorgt als ik het had gewild was zelfs mijn pik elke dag door een verpleegster gewassen. ”

thomas

Bron: Privé foto Thomas