Als asielzoeker opgevangen worden in Heumensoord ‘is te doen’. Mits het weer goed is en het verblijf van korte duur is. Bij langer verblijf ontstaan allerlei onacceptabele situaties, voornamelijk veroorzaakt door de massaliteit van de locatie waar in totaal bijna drieduizend mensen onderdak vinden. Dat is de belangrijkste conclusie uit de vandaag verschenen rapporten van De Nationale Ombudsman en het College voor de Rechten van de Mens.

Over de geboden gezondheidszorg, de tekortschietende informatievoorziening en het ontbreken van een dagbesteding wordt door de bewoners veelvuldig geklaagd. Rust en privacy zijn nergens te vinden, ook persoonlijke spullen kunnen niet veilig worden opgeborgen omdat er geen deuren of sloten op de kamers zitten, die met acht personen worden gedeeld. Diefstal, voornamelijk van mobiele telefoons, is een veelvoorkomend probleem. Hierdoor ontstaan spanningen en een gevoel van onveiligheid in het kamp.

Onduidelijkheid over de asielprocedure leidt samen met de andere problematiek tot een uitzichtloze situatie voor de bewoners. Dit maakt het verblijf in het kamp nog zwaarder en kan leiden tot apathie, onrust en woede, waardoor de veiligheid van bewoners en personeel in het geding komt. Dit hangt nauw samen met de asielprocedures van de IND, die nog altijd niet van start zijn gegaan. De drie maanden die vluchtelingen maximaal in het kamp zouden moeten verblijven is voor veel van hen dan ook al lang verstreken. Een asielzoeker krijgt met grotere psychische problemen te kampen naarmate de asielprocedure langer duurt, wat weer leidt tot een moeizamere inburgeringsprocedure, zo blijkt uit onderzoek van psychiater Kees Laban, specialist op het gebied van trans-culturele psychiatrie.

Ondanks de goede wil van medewerkers van het COA en vrijwilligers zijn, moeten de grote problemen die er zijn, op zeer korte termijn aangepakt worden om groeiende psychische problemen bij de asielzoekers te voorkomen.