Stakingen van net afgestudeerde artsen zoals in Groot-Brittannië zijn in Nederland niet aan de orde, maar ook hier is de werkdruk hoog. Waarom worden dergelijke stakingen in Nederland onwaarschijnlijk geacht?

Lilian Jansen, manager communicatie van de Federatie Medisch Specialisten is huiverig voor het maken van een één-op-één vergelijking tussen de ziekenhuiszorg in Groot-Brittannië en Nederland. “In Nederland hebben wij een ander systeem. Wij herkennen de problemen minder. Hier wordt er juist steeds meer rekening gehouden met de medisch specialist.” Michiel Kompier, professor Work, Health and Performance aan de Radboud Universiteit, erkent de ernst van de situatie, maar ook hij acht de kans op stakingen in Nederland klein: “Het zijn negatieve arbeidsomstandigheden die zowel in Engeland als ook in Nederland spelen, maar ik denk niet dat dit probleem nu meer aan de oppervlakte komt dan enkele jaren geleden.”

Pieter van den Berg Jeths, gepensioneerd gespecialiseerd verpleegkundige van het LUMC, acht stakingen in Nederland wél mogelijk: “Als arts leg je een eed af om mensen te helpen. De situatie moet wel echt schrijnend zijn als artsen zomaar hun werk naast zich neerleggen. Ik maak mij zorgen dat het ook in Nederland zal escaleren.”

Ondanks het feit dat de experts de kans op stakingen in Nederland klein achten, zijn de problemen met werkdruk van jonge artsen volgens hun niet mis. Ook wetenschappelijk onderzoek bevestigt dit. Zo blijkt uit recent onderzoek van Ruitenburg dat ongeveer een kwart van de doktoren werkgerelateerde angstklachten heeft. 29 procent heeft te kampen met een depressie, 6 procent met een burn-out.

Van den Berg Jeths beaamt de hoge werkdruk onder jonge artsen. De praktijk heeft hem geleerd dat jonge artsen te lange diensten moeten draaien en ‘uitgewrongen’ worden. In zijn tijd als arts ervoer hij dit als schrijnend: “Het gaat elke keer maar net goed, maar in werkelijkheid is het gewoon gevaarlijk om zoveel aan je hoofd te hebben dat je vanzelf fouten gaat maken.”

Alfons Naus, universitair docent aan de Tilburg School of Economics and Management, wijt desgevraagd de verhoogde werkdruk toe aan de veeleisende maatschappij. “Werkdruk is een uiting van de manier waarop de maatschappij zich ontwikkelt en door de maatschappij wordt er steeds meer van ziekenhuispersoneel gevraagd”, vertelt Naus. “Enerzijds roepen organisaties allerlei sociaal wenselijke dingen, zoals “de patiënt staat bij ons centraal” en “jij bent een waardevolle kracht”, maar anderzijds wordt werkdruk alleen maar verder opgevoerd.” Van den Berg Jeths spreekt van de productie die alsmaar verhoogd wordt, welke vereist dat er met steeds minder mensen steeds meer werk verricht moet worden.